Ömür bitiyor, tik tak tik tak geçiyor zaman
Dünya, iyi kötüyü birbirine karıştıran kazan
Bu gün sen eziyorsun yarın yiyor seni toprak
Kalabalıklar koşturuyor kendine buyruk
Mahşere çıkmadan bu ne kuyruk
Nereye akın ediyor insanlar gidiş nereye
Hadi gittin gittiğince dönüş nereye
Her zorluk Kaf dağı, her prenses hayâl
Zümrüd-ü Anka tüyleri yolunmuş kaz
Uykudaki adama her mevsim yaz
Hatıralar silinmiyor sadece adı geçmiş
Geçmiyor mazi yansa da külü taze
İrade bir kova su közün üzerine
Ne yazacaksan yaz kendi dünyanın göğüne
Hatırında kalsın en çok unutulan

-ibrahim zeren-