Islattı gözyaşlarım çocuk bedenimi
Gözyaşlarımla sulandım büyüdüm
Anlamak yağdı üzerime, yağdı omuzlarıma
Anlamak kaldı omuzlarımda

Vücudumu ıslatan yağmurla mazgallardan denize karışıyor gözyaşlarım
Saçlarımdan süzülen siyah terk etmiyor yerini beyaza
Yüzüme gülümsüyor hain aldatıcı, arkamdan konuşuyor adamlarıyla
Her defasında belâ diye haykırıyorum, son anda elesti hatırlayarak

Bir parmak işareti görmem yetecek çatlamak için
Yarılırsam ortadan ikiye, yarılırsa kalbim ay gibi
Düşecekse düşsün iki parçada aynı tarafa
Geceyse en vazgeçilmezim sana vermem gereken
Verebilsem, vermeyi başarabilsem
Bir parça gece ve iki parça kalp bende olan

-ibrahim zeren-