Kavganı ben yazmasam sana mezar kazan eller yazar mı?
Rüzgâr esmese toprak tozar mı?
Tuz basmasalar yarana yaran hiç azar mı?
Sen yazmışsın destanını kanınla,
ben üç beş kelime yazsam kalemimle
Ne kadar anlatabilirim seni;
babasının, kardeşinin cesedini tutmamış ellerimle
Ceddinin cesareti umudun olsun yarınlara
Bıraksın boğazını sıkan ellerde bir nefes al rahatla
Sen güven veriyorsun bütün Kafkas’ a, kartal gibi bakışınla
Zalim, sen de bil ki:
Zelil olacaksın! Zulme şarkı söyleyen alkışınla
Gelmedi gelmez, adın tarihte esaretle yan yana
Mücahitle şüheda koyun koyuna
kim takacak zinciri, kimin boynuna
Dün bu gün yarın ezel ve ebed;
tarih tekerrür edecek elbet
Gün olmuş hasadına ırgat gerek
Genç yaşlı kadın erkek tek yürek tek bilek
Bu davaya mücahit gerek
Yaşamak güzel, hür ve özgür olduğunu bilerek
Ölmek de güzel özgürlük ve barış gelecek diyerek
Bir tarladır Çeçenya her karışına şehit ekilmiş
İmanla özgürlük sevdası ve kanla sulanmış
O yüzden bu tarlada doğan her çocuk mücahit doğar
Mücahit dediğinse ölmek için yaşar

-ibrahim zeren-