Kimler kullanmadı ki sahipsiz yanlarımı
Ellerimi tuttular, gözlerime baktılar
Kulağıma fısıldadılar yalandan
Bilmeden izin verdiklerimde oldu
Varsın olsun dediklerimde
Sineye çektiklerimde oldu
Yüzüne haykırdıklarımda.
İstemedim hiçbirini
Sevmedim onları nefrette etmedim
Saymadım onları üzerinde yürüdüğüm
Kaldırım taşlarını saymadığım gibi
Yazmadım aklıma bakkal siparişi gibi
Sadece söyledim geçtim
İki ekmek, bir şişe süt, altı yumurta
Neler gördüm tarifi imkânsız
Görmedim diye yemin etsem kefaret gerekmez
Neler gördüm şaşırmadım ben bu defa hariç
Ben kalbimde duyarken
Bana sesleniyor sanmıştım karşılıksız
Şimdi bilmiyorum gözlerim satranç tahtasında
Bekliyorum bir sonraki hamleyi
Daha fazlasını gözden çıkardım ben
Şah’ın yok ki önemi

-ibrahim zeren-