Yaralı kalbim, kimseye kırgın değilim
Parmaklarımın ucunda yükselmiyorum aynaya bakmak için
Yüzümü saklamıyor ellerim artık küçük değilim
Beyaz sayfaya beyaz kalemle yazılmış piyes
Yanlış okumuşum, yanlış oynamışım
Tek kişilik oyunda, cellâtla idamlık olur mu?
Ağırdan aldım salıncağı kurmayı, Plan değişti darağacı oldu
Nasıl oldu? Kim kurdu?
Oturak tabure, ip urgan oldu
Yaralı kalbim, kimseye kırgın değilim
Aynaya yetişti boyum yüzümü gördüm
Ondandır bu nahoşluğum
Başım önde, başım eğik, başım yerinde şimdilik
Yaralı kalbim, kimseye kırgın değilim
Kırgınım kendime kimseye gönülsüz değilim
Halâ konuşuyorum söyleyecek sözüm var
Halâ çırpınıyorum kendime sözüm var
Başım önde, başım eğik, başım yerinde şimdilik
-ibrahim zeren-