Bilirim şair yetimdir öksüzdür dert etmem
Gerekmez velim olsun bir ölümlü anne baba
Severim ben karanlığı severim ben yalnızlığı
Derdim değil bu gün akşam olur mu?
Çıkar mı bu karanlık gece sabaha?
Gün doğar beyaz iplik siyahtan ayrılır
Güneş doğar uyanır yalnızlar yalnızlığa
Babasının kucağında şımaranlar, yetimlerin ahını alır
Her yerde bir kalabalık bir hengâme, şair bir başına kalır
Başına değecek bir ele hasret öksüz, metruk kalır
Yanar kelam, yanar kalem, yanar gündüz, sahipsize yine gece kalır
Kimse almazsa beni koynuna gece alır
Salınır gezerler sokak sokak, bana düşende arkadan bak da bak
Sen bırak onları ey ateş! Ortalık kararmasın korkar yetimler
Sen bırak onları ey ateş! Gel beni yak
-ibrahim zeren-